Muchas Gracias!!!

Lieve Iedereen,

Ik wil jullie even mededelen dat ik veilig ben thuis gekomen... Rik volgens mij ook in zijn nieuwe appartementje!!!

Maar de grootste reden dat ik nog even een verhaaltje op de site zet is om jullie allemaal te bedanken voor alle lieve en leuke berichtjes!

Jullie kunnen 'ons' wel bedanken, maar het was toch elke keer wel weer fijn om de site te openen en al die berichtjes te lezen...

Dus bij deze: Muchas Gracias!! (Heel erg bedankt!)

En hopelijk tot heel snel...

Liefs Marthe en Rik

Er is een tijd van komen en gaan....

Lieve Iedereen...

Na mijn korte reis door Peru ben ik binnen 24 uur 4 landen doorgesjeesd.... ik heb denk ik 7 nieuwe stempels in mijn paspoort..Maar ik heb Rik ontmoet in Montevideo, Uruguay, en we zijn weer happy together! We chillen hier nog effe aan het strand.. banjeren nog effe door Buenos aires en pakken dan het vliegtuig naar huis!

Er zijn alweer mensen aan het schreeuwen om info over wanneer we nou terug komen... Dus dat zal ik jullie nu geven:

Zaterdag 3 april 2010 -- Zondag 4 april 2010 -- Vluchtnummer IB6844

21.35 uur Buenos aires -- 14.30 uur Madrid

Zondag 4 april 2010 -- Zondag 4 april 2010 -- Vluchtnummer IB3244

19.20 uur Madrid -- 21.50 uur Amsterdam

We hopen jullie weer snel te zien...Met gemengde gevoelens kijken we er naar uit..

Liefs Rik en Marthe

VIP-toer!

Luitjes!

Daar zijn we weer.. ja nu het einde in zicht komt, kan ik wat meer tijd voor jullie vrijmaken. Ik weet nog niet of dit het laatste verhaaltje wordt, dus dat wordt een verrassing!!

maar heb weer mooie dingen meegemaakt en dit keer in PERU!

Ik ben vanuit La Paz naar een klein dorpje Sorata, vlakbij de grens van Peru ( maar nog steeds in Bolivia), gegaan. Geweldig mooi, rustig en heerlijk om na een grote inspanning effe bij te komen. Daarna een heel avontuur om vanuit Sorata naar Copacabana te komen...

Moest in een klein dorpje uitstappen en proberen een bus aan te houden, maar dat lukte niet omdat al die bussen vol zaten.. Dan maar een auto aanhouden.. De man ging naar Copacabana en zei dat hij een taxi was.. De hele rit een beetje en dubbel gevoel gehad.. maar gelukkig heb ik toch bij het juiste eind gehad en was hij idd een taxi, die gewoon heel goedkoop was en nog geen taxi op zijn auto had staan omdat de auto net nieuw was.. eind goed al goed..

2 dagen later eindelijk de grens over bij Peru en met de bus naar Arequipa. Daar heb ik 2 dagen in een heel relaxed hostel gezeten voordat ik mijn VIP-toer geboekt had.. een beetje meer geld uitgegeven, maar ze beloofde me dat het geweldig zou worden. Dus op naar de Colca Canyon....

Samen met een groep van12 verschilende persoonlijkheden( er zaten wat dubbieuze gevallen tussen, maar daarover meer bij thuiskomst!)...een 3 daagse trip naar een canyon die nog dieper zou zijn dan de Grand canyon in Amerika.. Geweldige uitzichten over verschillende vulkanen en groene terassen, super lekker Peruaans eten, een superdeluxe hotel!!, om 4 uur sochtends midden in de canyonchoco pannekoeken met banaan!!, me goed vermaakt met een ander nederlands stel, en ga zo maar door..

Dus ja ik heb het wel leuk gehad!!

nou tot heel snel al...ik denk dat ik wel uitgerust ben als ik terug ben...zo´n VIP-toer doet je goed..

Besos!!!!

Hoezo tot het uiterste gaan.....

Nou hier is dan mijn grote avontuur in de bergen van Bolivia...

Na gehoord te hebben dat de berg Huayna Potosi (6088) toch beklommen kan worden aan het einde van het regenseizoen, ben ik samen met een nederlandse jongen, Jeroen (ontmoet in Santa Cruz), impulsief de tocht gaan boeken bij een organisatie in La Paz. De tocht zou 3 dagen zijn en gelukkig had ik mijn thermokleding, handschoenen, muts en slaapzak nog in mijn rugzakje zitten. Emy, een australisch meisje ( ook ontmoet in Santa Cruz) ging alleen mee met de eerste dag omdat ze een vliegtuig moest halen.

Dag 1:

Om 9 uur moesten we aanwezig zijn met al onze spullen bij de organisatie. De 3 gidsen stonden al klaar. We gingen in totaal met 8 personen weg en we zouden met 7 de berg gaan beklimmen. We waren nog niet heel lang in La Paz om goed geacclimatiseerd te zijn, maar het is het proberen waard. Ik had nog geen last van de hoogte! We zouden vandaag met steigijzers op de gletser lopen ( om te oefenen) en ijklimmen!! joehoe!! en dat was gaaf! We slapen vandaag op 4700 meter. Het lopen naar de gletsjer voelt al als een opgave... je merkt dat het ademen op hoogte erg moeilijk is.

Dag 2:

Vandaag om 8 uur ontbijt. Brood met ei... op hoogte heb je niet echt honger, maar je weet dat je de energie nodig hebt. We vertrekken om 9 uur naar de andere berghut op 5130 meter. Het zou een wandeltocht van 3 uur worden. Ik ben na een half uur lopen achteraan beland.. ja ja ik was toch het enige meisje... Een gids is de hele tijd bij mij gebleven. Dit was voor mij al super zwaar.. ik herkende mijn eigen lichaam niet meer..Wat hoogte met je doet is echt onverstelbaar. Maar ik ben na veel zuchten boven gekomen... Het was 12 uur, dus na de lunch hadden we genoeg tijd om bij te komen en te relaxen. Vanavond moeten om 5 uur ons bedje in omdat we snachts de top gaan beklimmen.

Dag 3:

Ja hoor om 12 uur savonds worden we gewekt. We moeten onze hele outfit eerst aantrekken. Dat betekent veel warme kleding, hoofdlampje en die gigantische boots! Ik mocht al snel aan mijn ontbijt beginnen. Nog steeds geen last van de hoogte, maar wel heel erg veel moeite om mijn ontbijt naar binnen te krijgen. Ik had een gids voor mij alleen omdat ik de langzaamste was en er voor elke 2 personen 1 gids is. Wij gingen als eerste weg... Na 10 minuten onze steigijzers aan en hup de gletsjer op.. Ik had al snel een ritme gevonden en had ook wel het idee dat die Cocabladeren in mijn mond wel hielpen. Na een uur lopen begonnen de eerste mij in te halen... Het was gigantisch donker, het sneeuwde en er was super veel onweer. De gidsen zouden het aankijken en als het gevaarlijk zou worden zouden we omkeren. Na de eerste pauze begon ik het ontzettend zwaar te krijgen. Werd misselijk en elke stap koste me ontzettend veel energie. Er zijn weinig momenten geweest dat ik zo tegen mezelf heb moeten vechten...ondertussen was ik achteraan beland en had ook eigenlijk niemand die me kon motiveren... Na 3 keer in de sneeuw te zijn gevallen, mijn tranen te hebben laten gaan, weer op te staan en verder te gaan heb ik op 5700 meter besloten om terug te gaan. Ik kon niet meer.. had teveel last van de hoogte en moest nog te lang doorlopen om de top te halen. De terugweg was een ramp, ging me steeds beroerder voelen en was blij dat ik had opgegeven. Al voelde het toch ook niet als opgeven...Terug in de hut heb ik al mijn eten van de afgelopen dagen eruit gegooid en ben ik in mijn slaapzakje gekropen...

Het was een geweldige ervaring en ik ben trots op mezelf!!! Met 5700 meter ben ik ook wel tevreden..Bolivia Rocks!! Het is hier zo mooi....

Gaat het niet zoals je zou willen, dan moet het maar zoals het gaat.

Lieve Iedereen,

Ja ja er is weer een hoop gebeurd. Waar waren we gebleven...oh ja op bezoek bij vriendin van Rik, Aukje, in Cochabamba. We hadden daar met ons Australische vriendinnetje, Julia, afgesproken. Heel veel gerelaxed, lekker gegeten, gezellig gekletst, naar de film geweest en de laatste restjes van Carnaval gezien! Was erg gezellig Aukje!

Na aantal dagen, gevlogen naar Santa Cruz, grootste stad van Bolivia, en direct doorgereist naar Samaipata. Dit was echt heel relaxed aankomen; mensen vriendelijk, mooie schone kamer, geweldig uitzicht overhet dorpje en een kast vol dvds!! Eerst deInca ruines, El Fuerte, bekeken. Ontzettend indrukwekkend hoe de verschillendestammen, waaronder de Incas, hier hebben geleefd. Daarna een relax dagje bij een mooie waterval, jeetje wat is Bolivia toch een mooi land!!En de dag erna de geweldige Che Guevara toer! We zijn in de dorpjes geweest waar hij opgepakt is, gevangen gehouden is,vermoord is , opgebaardheeft gelegen voor de pers, begraven is, waar hij in 1997 pas opgegraven is en dat alles met gigantische uitzichten. Het verhaal van Che is indrukwekkend, dat merk je pas als je er zo dichtbij bent geweest...

Tot nu toe gaat alles nog volgens planning... maar nu komt de titel goed van pas..

Julia had ons overgehaald een stuk van de Missiones te doen, dat zijn verschillende dorpjes die zijn opgericht door de jezuiten die vroeger door bolivia trokken. Je hebt 7 verschillende dorpen met mooie kerken die zijn gebouwd door de jezuiten. Na een reis van 12 uur in de bus om 5 uur sochtends aangekomen in San Jose (een dorpje in the middle of nowhere!!), werd ik ziek. Ik heb uiteindelijk niks van het dorpje mee gekregen. Rik heeft 3 dagen geweldig voor me gezorgd en toegekeken hoe ze een spuit in mijn kont duwde!!! Je mag aan hem navragen hoe dat eruit zag! Daarna terug gereist naar Santa Cruz, om weer een beetje in de bewoonde wereld te zijn. We kwamen er in Santa Cruz achter dat de busorganisaties aan het staken waren en moesten ons 2 dagen vervelen in de grote stad! Dagje bowlen, internetten, kaarten en lezen... ach je moet wat! Na 2 dagen hadden we dan eindelijk een bus, ik naar La Paz en Rik en Julia naar een klein dorpje omeen bootreis te maken naar Trinidad ( in de jungle). Om het verhaalnog meer compleet te makenbleek er na 2 uur rijden weer een staking te zijn, dit keer de boeren... Ik ben Rikdaar weer tegen gekomen, want die stond ook vastop de zelfde weg. We hebben in totaal 12uur vast gestaan.. 6 uur sochtends kwam er gigantisch veel politie aanzetten en binnen 5 minuten was de hele blokkade weg!! HADDEN ZE DAT NIET EERDER KUNNEN BEDENKEN? ach ja dit noemen ze ook avontuur!! Zo is het wel snel3 april..

Nu eindelijk in La Paz op 3700 meter hoogte.. had de eerste dag een beetje last van de hoogte, maar al snel ging het goed.. wel helemaal buiten adem als je een trap op loopt, maar dat nemen we dan voor lief. De stad is bruisend, mooie uitzichten over de stad en veel vriendelijke mensen. Heel impulsiefeen 3 daagse tocht geboekt naar de top van de berg Huayna Potosi ( 6088 m) maar daar vertel ik in mijn volgende verhaal meer over...

De zon schijnt weer in de lage landen?? nou ik zweet hier ook de pan uit hoor!

Besos!!

Het fijnste dat het leven biedt ... zijn af en toe de dromen ... dat alles nog beginnen moet ... dat het mooiste nog moet komen.

Lieve Iedereen,

Nou het is weer ff geleden, maar ik voel nu wel de druk nadat meerdere lieve mensen foto´s hebben gedoneerd... Nog bedankt!!!

Rik en ik hebben elkaar weer ontmoet in San Pedro de atacama (Chili). Het was leuk om elkaar weer te zien en San pedro is een geweldig dorpje om lekker bij te kletsen en lekker te eten... dus dat kwam goed uit! Rik had erg last van zijn lenzen, dus we zijn naar de dichtsbijzijnde stad ( Calama) gegaan om lenzen vloeistof en een bril te kopen... een hele onderneming in het spaans!! Daar ook een busticket naar Bolivia geboekt ( waar we uiteindelijk 3 dagen op moesten wachten)... dus je ziet wat foto´s voorbij komen met een zwembad enzo...

De busreis was een hele onderneming! Eerst weer die grens bij Chili over.. ( wat een gedoe en gewacht..) en daarna wisselen van bus...en daarna de grens over bij bolivia..en dat alles in ongeveer 3 uur! ach is niks joh!!haha.. We waren in elk geval blij om in Uyuni aan te komen na 10 uur opgevouwen te zitten in de bus...

Daar hebben we de tour naar de zoutvlaktes gedaan, omdat ik er ook nog een keer met Rik heen wilde.. Zo ontzettend indrukwekkend!!! Maar dat zie je wel aan de foto´s...

Daarna zijn we gelijk doorgegaan naar Potosi, bekend om de mijnen. In de mijnen wordt nog steeds gewerkt in ongeloofelijk slechte omstandigheden. De lucht zit vol rotzooi ( de levens van die mensen worden bijna gehalveerd), Ze leven van cocabladeren en wat limonade, Ze werken teveel uren en doen dit al vanaf hun 15de jaar! en dan voor een jaar of 20 a 30!! Echt niet te geloven wat we daar gezien hebben. We waren allebei zenuwachtig om de mijn in te gaan, maar we hebben het volgehouden tot het einde.. Dat dit nog bestaat! we waren echt geshockeerd!!

Daarna door naar Sucre. Carnaval was al in volle gang, zowel in Sanpedro als in Potosi en ook dus in Sucre. Sucre wordt de witte stad genoemd. We hebben door de vele waterbommen die hier tijdens carnaval gegooid worden en de vele schuimspray´s niet veel kunnen doen.. want ja de Gringo´s zijn het doelwit! Maar we hadden een mooi, rustig plekje gevonden met een mooi uitzicht op de stad!! Effe bijkomen en opdrogen...En een leuk gesprek met een boliviaanse man die met zijn zoons prachtige traditionele muziek maakte...

Dus zoals jullie lezen vervelen we ons nog steeds niet.. jullie al op de schaatsen hoorde ik?

Ik hoop dat jullie ook zo genieten van al die dromen..Wij zijn nu begonnen met Bolivia en het is nu al mooi!!!

Liefs

GRACIAS GRACIAS GRACIAS!!!!!

Lieve paps en schatje!!

Ik wil jullie erg bedanken voor de vele foto´s die jullie ons hebben geschonken...Ik hoop dat ik jullie niet teveel onder druk heb gezet!!!hahahahaha....

Lieve de rest...

Sorry als ik mensen beledigd heb met hun saaie leven... ik bedoelde eigenlijk alleen het leventje van Anne Klomp... Want zij eet alleen maar boterhammen en dat is behoorlijk saai!!

Verder ga ik snel foto´s op de site zetten..want voordat wij terugkomen in aprilmoeten er minimaal 400 foto´s bij geplaatst worden.. dus ik moet aan de bak!!

Om iedereen even op de hoogte te brengen, Rik en ik gaan weer eenmaandje samen reizen door Bolivia. We vertrekken maandag met de bus van Calama ( Chili)naar Uyuni( Bolivia), Waar ik nog een keer met Rik naar de zoutvlaktes ga om er nog een keer samen van te genieten...

Liefs Marthe en Rik

sorry ik kan geen foto´s meer plaatsen....

Hey luitjes..

zijn jullie nog geinterreseerd in mijn reisje?? ik doe soms nog wel eens wat leuke dingen..ach het is niet veel bijzonders..maar het zal in ieder geval beter zijn dan jullie saaie leventje in NL..

NEEEEEEEEEEEH JOOHHHHHH!!! Ik doe hier hele vette dingen!! dus als je ze ook wilt zien dan moet je me effe wat foto ruimte geven ( paps!!!!)

muchos BESOS para todo!!!!!

p.s. Rik en ik zitten weer samen in San Pedro de atacama!! heb zelf de toer naar de zoutvlaktes gedaan was echt top!!!